Belofte maakt schuld!

Inderdaad, veroorzaakt door een maanden geleden afgelegd zomers bezoekje aan onze hoofdstad waar we enkele zalige winkeltjes ondekten, had ik de jongste mademoiselle een door de madam gemaakt handtasje beloofd.
En een nieuw uitstapje naar diezelfde winkeltjes vannamiddag (waar natuurlijk nog steeds pràààààchtige handtasjes gewoon lagen te roepen om door het mademoiselletje meegenomen te worden) deed het schaamrood op mijn wangen verschijnen.

Dus ...
- bij elkaar horende stofjes gekozen
- gezocht en gevonden: eenvoudige handleiding voor een handtasje (let wel, ik ben geen geboren naaister, dus een "klaar-in-1-uur"-tasje wordt bij Madam Stina een "klaar-in-2,5-uur"-tasje)

Et voilà

Heeft nog een knopje nodig, maar dat mag het mademoiselletje zelf nog kiezen (neen, niet in de winkeltjes met de roepende tasjes en andere hebbedingetjes) 

To do lijstjes versus blogs: duidelijk geen goeie combinatie!

Ach arme lezers toch!
Wel een hele maand lang, geen enkel nieuw berichtje. Ik kan me jullie teleurstelling wel voorstellen elke keer wanneer je je PC opstartte, geen enkel nieuwtje op de blog van Mme Stina.

En welk excuus heb ik deze keer? Zoals iedereen, een hele buslading vol excuses, of geen enkel goed excuus?
Er was zeker de lange todo lijst, die intussen alleen maar aangegroeid is, al heb ik ook al enkele to do's kunnen doorstrepen.
En dan had je natuurlijk ook de feestdagen, ook altijd goed voor de nodige opgeslorpte vrije uurtjes.
Maar misschien was het volgende excuus wel datgene waar het 'm effectief om ging: krantenartikels en tv-reportages over "huisvlijt" en "huisvlijtblogs". Over al die madammen en tantes en andere crea-zottinnen. Kortom, over ons dus!
En datgene wat me is bijgebleven van al die artikels, is dat trendwatchers beweren dat de reden hiervan moet worden gezocht in "het zich afzetten tegen de digitale wereld".

DEEEUUUUHHHH!

En wat doen wij dan? Wij vertellen in blogs wat we zo allemaal bij elkaar breien en haken, en stikken en vilten, en ... en ... en ... Beschouw je dat als het afzetten tegen de digitale wereld? Lijkt me net het omgekeerde : de digitale wereld als verlengde van onze "huisvlijt". Trouwens digitale wereld of niet, crisis of niet (nog zo'n zogenaamde oorzaak van onze huisvlijtboost). Toen madam Stina nog een klein madammeke was, een mademoiselleke eigenlijk, breide en naaide ze al poppenkleedjes in elkaar.  En bedsokken (het verhaal van de bedsokken vertel ik later wel eens, da's dan voor jullie de garantie dat deze blog nog niet aan z'n einde is). En deze madam is niet zinnens om hieraan iets te veranderen (aan het woordje "huisvlijt" daarentegen wel, niet?)

En nu ik dan toch mijn huisvlijt aan het tentoonspreiden ben, here it comes ...

Wintergerief Deel II: pull voor de sceptische pullendraagster
Is intussen helemaal klaar. Moet wel nog getoond en gepast worden door de toekomstige eigenares. Hopelijk wordt ze helemaal bekeerd.

Wintergerief Deel III: debardeurtje voor een 2-jarig jongetje

Boordjes aangebreid en laatste draadjes ingestopt.Voilà!

Wintergerief Deel IV: sjaal voor de oudste mademoiselle
Heb wel wat moeite gehad met de oudste mademoiselle te overtuigen van wat ik van plan was. Heb haar uiteindelijk over de streep getrokken met de uitspraak "Laat me gewoon doen, als je de sjaal niet mooi vindt, dan brei ik een andere". Heeft intussen de oudste mademoiselle helemaal voor het plan gewonnen. Kijk maar!

Wintergerief Deel V: (tja, de winter is nog niet voorbij): babymutsje in rood-oranje-bruine wol
Wol al in handen:

Het to-do-lijstje voor de komende weken/maanden ...

Dachten jullie dat Mme Stina momenteel op haar lauweren rust?
Alle events achter de rug, dus die heeft even de pauzetoets ingedrukt?

Niets is minder waar hoor! De stoom komt momenteel uit Mme Stina's oren. Of beter ... de breinaalden!
Want wat staat er allemaal er allemaal op haar to-do-lijstje?

To do Lijst

1. Wintergerief Deel I: muts voor het neefje, zie mijn vorig berichtje
        Status:      afgewerkt
        Categorie:  "1ste keer" en "best wel complex" (heb van pure frustratie
                        mijn 1ste probeersel opnieuw uitgetrokken en ben
                        opnieuw begonnen)
2. Wintergerief Deel II: pull voor de sceptische pullendraagster
        Status:      under construction
        Categorie:  "been there, done that" (wacht maar, sceptische
                        pullendraagster, ik maak van jou een verslaafde!)
3. Wintergerief Deel III: debardeurtje voor een 2-jarig jongetje (schattiiiiig)
        Status:      in aanvraag, wol al gekocht
        Categorie:  "been there, done that (voor 2-jarige meisjes weliswaar)"
4. Wintergerief Deel IV: sjaal voor de oudste mademoiselle
        Status:      in aanvraag, wol nog te kopen maar weet al welk patroon
        Categorie:  "hoooo mannekes, dat patroon is complex en nog wel in
                        het Engels (hartje zal worden opgehaald! Oudste
                        mademoiselle weet wel nog niet wat ik van plan ben,
                        extra overtuigingskracht inlassen)"
5. Wintergerief Deel V en VI en VII en ...
       Status:       wol gekocht, ligt in het zicht, de hersentjes zijn op zoek
                        naar de creatie die gewoonweg aan het roepen is op deze
                        wol
       Categorie:   "buiten categorie" (van de soort "mooi, 't leven is mooi") 

Wintergerief - Deel I

Helemaal gemaakt op maat van het neefje! Kouwe oren heeft ie deze winter alvast niet meer!
Hup naar buiten!

Piepen bij de buren!

Elke zichzelf respecterende madam moet regelmatig haar grenzen verleggen. Dat betekent voor deze madam dat ze haar brei- en haaknaalden opzijlegt en gaat piepen bij de "buren".

Daarbij biedt het wereldwijde internet natuurlijk tal van mogelijkheden. Slechts enkele klikken verwijderd van een overweldigende creativiteit. Vanuit je luie zetel wandel je zo de virtuele creabeurs op.

Maar kijken is één ding! Want wat is een madam die zot is van draad met alleen enkele foto's bekijken en weblogs lezen (mijn excuses beste collega-bloggers, niet persoonlijk nemen hoor! Jullie blogs zijn een lust voor het oog!). Maar zo'n madam wil toch vooral wol en draad aanraken en betasten. Voorzichtig strelen en door haar vingers laten gaan.
Dus trekt ze erop uit. Zonder laptop! Jas aan, sjaal omgeslagen (zelfgebreid! Duuuh)! Klaar voor de ontdekkingstocht.

En strandde zo vorige zondag bij Linda Aarts, de bezielster van http://www.viltwerk.be/. Linda stelt momenteel elke zondag van november haar woonst open voor Kunstroute en toont werkelijk fantastische creaties. Pareltjes van vilt!

Allen daarheen zou ik zeggen. Volgende zondag is jullie laatste kans!
En wees maar gerust, je zal niet teleurgesteld worden! Ik ben er in ieder geval zelf nog altijd door van m'n sokken geslagen (nee, nog niet zelfgebreid. Duuuh. Staat op de to do-lijst, ergens helemaal .... achteraan).

Afscheid van een ...

11 november is voorbij. Welgeteld 1 week al. Doorstreept op de kalender, als kostbare herinnering veilig opgeborgen op een knus plekje van m'n geheugen. Weggestopt om af en toe te koesteren.

sELFmade heeft geschitterd! Het podium dat ons in Museum M was aangeboden was te klein om alle enthousiaste bezoekers te ontvangen.

Onze creaties werden uitgestald, bewonderd, gingen van hand tot hand om uiteindelijk - zoals bedoeld - opgeborgen te worden door de nieuwe eigenaars. Eigenaars die nu op hun beurt genieten van hun nieuwe schatten. Net zoveel als wij hebben genoten van het creëren van deze schatten.

Ze waren er in alle soorten en maten, onze bezoekers!
De "met de deur in huis vallende" bezoekers, die hun oog over de creaties lieten gaan en resoluut hun keuze maakten.
De eeuwige twijfelaars, die kijken, voelen, van het rek halen, terugleggen, verderkijken, terugkomen, ... en uiteindelijk meenemen!
En dan had je ook de "sELFmade-addicts"! Verslaafd als ze waren, niet weg te slaan bij onze stand en keer op keer de kassa passeren met een nieuw hebbeding.

In elk geval, beste bezoeker, onder welke categorie je jezelf ook herkent, jullie zijn heel erg hard bedankt voor de steun en het enthousiasme waarmee jullie ons vorige week overstelpten.
Dankzij jullie kunnen we een heel mooie opbrengst schenken aan het naaiatelier van Mama's for Africa.

BEDANKT!

De laatste loodjes, nu in beeld