Iets voor de bomma?

Zoals eerder geschreven is vakantie ideaal voor de creatieve kronkeltjes in het hoofd van Mme Stina. Die hebben intussen hun werk gedaan en dus staat er weer iets op de naalden.

Ik verklap nog niet wat het is! Ook al ziet het eruit als iets voor de bomma, dat is het zeker niet! Just wait and see!

PS. Ook al ben ik momenteel vol spanning of mijn nieuwe idee wel zal lukken, als het uiteindelijk uitdraait op een misbaksel, dan zal ik jullie dit eerlijk laten weten. Bewijs dat de creatieve kronkeltjes van Mme Stina het af en toe behoorlijk laten afweten :-). Wordt vervolgd!

De Wollen Madammen van Zadar

 Dat ook Kroatië haar wollen madammen zou hebben, dat stond buiten kijf. Hoe kon het ook anders? Met al die schaapjes langs de kant van de weg.
En ja hoor, daar stonden ze, in de schaduw van de grootste kerk van Zadar. Hun creaties uitgestald op de stenen muur. En hun handen die geen minuut stilstonden, alweer bezig met het volgende.

Daar loopt geen wollen madam voorbij zonder even een kijkje te nemen natuurlijk. Maar o jé, ik spreek niet echt vloeiend Kroatisch en geen enkele van deze dames sprak ook maar een woord Duits of Engels.

En welke taal kan je dan beter hanteren dan de taal van de gemeenschappelijke passie? Dus haal ik het portemonneetje uit mijn rugzak waaraan ik net de laatste hand had gelegd en prompt komen de buurvrouw-wollen madammen ons vervoegen. Om in rad Kroatisch een stroom aan woorden over ons heen te gooien. Eén woord komt altijd terug : "pamuk", "pamuk". En daarna wijst ze naar de sokken die ze aan het breien is: "vuna", "vuna". Natuurlijk! Katoen is "pamuk" en wol is "vuna"! Voilà, de basis was gelegd.



Het portemonneetje van "pamuk".



Maar ons gesprek was nog niet afgelopen. Want ze wisten duidelijk niet wat ik nu precies had gehaakt. Nog steeds druk pratend draaiden ze het bolletje om en om en vouwden het dubbel. Om uiteindelijk tot het besluit te komen dat het een mutsje voor een poppetje moest zijn (herkende ik daar niet een woord dat erg op "muts" leek? Zou het kunnen? Nee toch!)



Nog andere hebbedingetjes van "pamuk"

 Dus haalde ik wat kuna's te voorschijn (Kroatische munt) en terwijl ik het geluid en de beweging maakte alsof ik een ritsje opende en dichtdeed, veranderde de toon van het gesprek van vragend naar bevestigend. En met de woorden "super, "super" terwijl ze naar het portemonneetje wezen, liepen ze allemaal terug naar hun eigen standje. Waarop ik dat woordje "super", "super" herhaalde en naar hun creaties wees.
Want die dikke sokken, die zou ik in de winter wel kunnen gebruiken! Of bij nader inzien (dus, bij thuiskomst in het koude en regenachtige belgenland) in de zomer van 2012!

Wollen madam wordt geitenwollensokkenmadam, gecreëerd door de wollen madam van Zadar

Koffers inpakken!

Schooljaar loopt ten einde. De mademoisellen leggen hun laatste loodjes op de weegschaal. En deze wollen madam trekt zich terug in haar creatieve schulp om de goede invloed van peins en vree te laten inwerken op haar gestel.
Met andere woorden: we pakken de koffers!

Niets zo vervelend als goeie invloeden zonder materiaal bij de hand. Dat had ik enkele jaren geleden aan de hand tijdens een vakantie. Resultaat: om 6u bij zonsopgang zat de wollen madam al met haar schetsboek, lees bij elkaar gezochte achterkanten van toeristische foldertjes, voor de tent ideeën uit te tekenen voor nieuwe ontwerpen.
Dat overkomt me dus niet meer ; sindsdien heb ik altijd een brei- of haakwerkje mee (de monsieur fronst zijn wenkbrauwen - alhoewel ook hij blij is wanneer de afkickverschijnselen de kop opsteken en ik terug naar mijn stuff kan grijpen).

En dit jaar heb ik er echt zin in. De voorzorgen zijn genomen:

Oeps, en de rest van de bagage?

The finally ended story ...

Zoals jullie in mijn vorig berichtje konden lezen, geeft mijn huidige creatie me heel wat te stellen. Tja, eigen schuld zeker :-).

Maar ik heb mijn voorzorgen genomen: de volledige beschrijving is intussen in het lang en het breed uitgeschreven. En de betrokken handtas is ook helemaal klaar om naar haar rechtmatige eigenares te vertrekken.

Dus om het moeilijke ontstaan ervan toch nog in schoonheid af te sluiten: the finally, but in beauty ending story of making a purse.

Alle onderdelen zijn klaar én op maat

Daar gaat-ie! Spannend!

Zo ziet het eruit as onderdelen worden samengevoegd

2 uur later. Tijd om te drogen. In maat gehouden door 2 volle blikjes frisdrank

Klaar!

Voorzien van rits ...

en gsm-zakje

Hersenspinsels en andere kronkels

Alweer 2 weken voorbij en niets te melden, niets te tonen. Tja, dat komt ervan, hoor ik jullie denken. Schrijf het dan toch op! Houd het dan toch bij!

Oké, oké, ik geef het toe. Had ik het bijgehouden, dan had ik de huidige creatie niet 3 keer moeten herbeginnen. Of is het 4 keer?

Wat er aan de hand is? Wel heu, ik moet eerlijk toegeven dat ik erin geslaagd ben om de huidige creatie voor de 4de keer te moeten herbeginnen. Ja, ja een handtas en zo eentje die ik al zoveel keer heb gemaakt dat ik de beschrijving intussen toch wel zou moeten kunnen luidop declameren.

Er zijn wel wat verzachtende omstandigheden. Een haaknaald gebruikt van 6 in plaats van 5,5 (kan toch niet zo'n verschil maken hè - die van 6 lag gewoon in het zicht en die van 5,5 moest ik nog zoeken). En ik heb ook niet alles uitgetrokken maar enkel de zijkanten. En weet ook dat de breiwol via internet is besteld. Dat wil zeggen: als de wol op is en die moet worden bijbesteld, heb ik een extra 10€ verzendingskosten aan mijn broek.

Dus was ik de bodem van de tas aan het breien en zag ik mijn laatste bol wol stilaan kleiner worden (help, er moeten nog 2 handvatten uit!). Dus verhouding van 22 steken en 120 naalden voor de bodem gehouden en jawel, de zijkanten uitgetrokken om korter te maken (voor de 4de keer want ik was begonnen met de zijkanten en had eerst 33 groepjes van 3 stokjes gehaakt (=veel te groot), dan 29 groepjes (=nog te groot), dan 25 groepjes (=ziet er groot genoeg uit))
Nu heb ik 20 groepjes gehaakt en dat past op de bodem en oef! Het ziet ernaaruit dat ik genoeg wol ga hebben.

Je zou dus zeggen, zo'n wollen madam die al zoveel bij elkaar gebreid heeft, die schrijft op waarmee ze bezig is als ze haar hersenspinsels probeert om te zetten in wollen creaties. En echt, meestal doe ik dat ook. Kijk maar!

Waar ligt die van de handtas?





Help! Nergens



Hier zijn we weer!

Nog wat ijl in het hoofd. Nog een beetje hees. Maar het zomergriepje lijkt stilaan overwonnen. En dat mocht ook wel. Zo'n moederdagcadeau, met uitloop tot dit weekend, daar pas ik volgende keer voor hoor.

Ken je dat gevoel? Zodanig ziek zijn dat je zelfs niet de haak- en breinaalden ter hand kan nemen. Vreselijk hè. En dat ligt daar maar naar jou te kijken, de creatie waaraan je bezig bent. Maar eindelijk kon ik dit weekend toch stilletjesaan verder werken. Op het programma stond het "ra,ra,ra wat is dit project".

Wel hier is het dan. Natuurlijk ....... eeeeeeeeen ......... HANDTAS! (wat had je anders gedacht, ben nog steeds in de handtassenmood).

En bij de vreemde tekening is intussen een extra tekening gevoegd. Van beide zijkanten. En uiteindelijk zie je de handtas. Voorlopig nog niet voorzien van handvatten en voering. Maar dat zal nog even moeten wachten. Eerst een andere opdracht af te werken. Daarvan zien jullie weldra de foto's!

Bijschrift toevoegen

Bekendmaking van het geheim!

Herinneren jullie je nog: mijn berichtje van enige tijd terug ?

Nu mag het openbaar gemaakt worden. Want de bestemmeling van het grote geheim is geboren! Dus ben ik hem daarstraks gaan bewonderen.

Dag Simon, welkom op deze wondere wereld!

PS. Heb me trouwens niet kunnen inhouden en nog 2 knuffeltjes gemaakt voor zijn oudere broer en hemzelf: