En dus gaat alle vrije tijd naar de afwerking van de laatste creaties. Druk, druk, druk, maar het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf.
De mademoiselles trekken alvast een pruillip nu ze weten dat al deze spulletjes voor het goede doel worden verkocht. Van eentje zullen ze het moeilijk hebben om afscheid te nemen: hun eigen kleertjes die omgetoverd zijn tot een tasje.
Superleuk vind ik ook de portemonneetjes. Met rits of knipslotje.
En dan ben ik nog voering aan het zetten in de laatste tasjes. Met superleuke stof van Fabric city: een overschotje van Free Spirits fabrics en met de stof firefly kiwi: ga ik gebruiken als voering voor een gebreide handtas en met de overschot maak ik een rok voor mezelf.
Ach nee, 't is omgekeerd, ik maak er een rok mee en de overschot dient als voering voor het tasje.
zondag 30 oktober 2011
zondag 23 oktober 2011
Gebreid vilten ...
Dat was het thema van de dag voor Mme Stina.
De hele dag paraat tijdens de sToffe Event van naaiclub de sToffen Madammen om iedereen te vertellen hoe je zo'n hebbedingetje breidt en vilt.
Voor diegene die het vergeten zijn, hier volgen nog eens de wasvoorschriften:
Op 40° wassen met een volledig programma voor katoen (geen verkort programma of voorwas, ook geen wolwasprogramma). Een klein beetje vloeibaar wasmiddel op basis van Marseillezeep (bijvoorbeeld van Omino Bianco), geen wasverzachter gebruiken.
Na het wassen in vorm trekken en laten drogen.
Het hebbedingetje:
De hele dag paraat tijdens de sToffe Event van naaiclub de sToffen Madammen om iedereen te vertellen hoe je zo'n hebbedingetje breidt en vilt.
Voor diegene die het vergeten zijn, hier volgen nog eens de wasvoorschriften:
Op 40° wassen met een volledig programma voor katoen (geen verkort programma of voorwas, ook geen wolwasprogramma). Een klein beetje vloeibaar wasmiddel op basis van Marseillezeep (bijvoorbeeld van Omino Bianco), geen wasverzachter gebruiken.
Na het wassen in vorm trekken en laten drogen.
Het hebbedingetje:
Mme Stina’s Hebbeding
{{{{{{{{{{{{
Benodigdheden:
1 bol viltwol, de mooiste uit de winkel
1 haaknaald, dikte zie wol
Restje leuke stof
2 knoopjes
Werkwijze:
Haak een vierkant:
Zet 4 lossen op, sluit met een halve vaste
Haak 5 lossen en daarna in de cirkel 3 stokjes, 2 lossen, 3 stokjes, 2 lossen, 3 stokjes, 2 lossen, 2 stokjes en sluit met een halve vaste op de 3de losse van het begin.
Haak opnieuw 5 lossen, 3 stokjes, 1 losse, 3 stokjes, 2 lossen (enkel op de hoeken haak je 2 lossen, anders 1 losse tussen de groepjes van 3 stokjes).
Haak zo verder tot je een vierkant van ca. 15 cm hebt.
Haak een 2de vierkant.
Haak met vasten het 2de vierkant aan het 1ste. Laat de bovenkant open. Werk de rand af met een rijtje halve vasten, haak 10 lossen waar de lusjes moeten komen.
Vilt in het wasmachien.
Trek in model en laat drogen.
Knip 2 vierkantjes uit de stof, stik 3 kanten aan elkaar. Vouw een zoom in de bovenkant en naai met de hand in het zakje. Bevestig de knoopjes.
Mme Stina’s hebbeding dient enkel als opbergzakje voor je meest waardevolle spulletjes!
dinsdag 18 oktober 2011
Goed excuus?
Okee, okee, ik geef het toe!
Ik ben de laatste tijd niet echt een actieve blogster geweest. Troosteloos leeg, bleef-ie, die blog van Mme Stina. Hopeloos achterhaald, al mijn vertelsels.
"Waar blijven die creaties van Mme Stina toch?" zullen jullie hebben gedacht. Ze leek wel van de aardbodem verdwenen.
Maar dat was ze niet hoor! Ze was bezig, hard bezig zelfs, superdesuper hard bezig!
Want dat krijg je ervan. Van op alles "O ja, ik doe mee!" te roepen. Dan raakt je agenda wel erg vol.
Want de eerste deadline (spannend hè) staat voor de deur: onze sToffe event van 23 oktober.
Dus ligt de woonkamer nog vol bolletjes viltwol, met handtasjes in allerlei fases van afwerking, stukjes voering, verloren houten handvatjes, wachtend op effectieve inzet.
En draaien stikmachine, brei- en haaknaalden overuren. En ontstaan nieuwe ideeën in de trant van "O ja dat is nog leuk om te maken".
Tot de monsieur van het huis terug het bed uitkomt om lichten uit te knippen en Mme Stina's vanachter haar sjaccoschen te halen.
Je vous présente: "Mes excuses", oftewel "de sjaccoschen"!
Ik ben de laatste tijd niet echt een actieve blogster geweest. Troosteloos leeg, bleef-ie, die blog van Mme Stina. Hopeloos achterhaald, al mijn vertelsels.
"Waar blijven die creaties van Mme Stina toch?" zullen jullie hebben gedacht. Ze leek wel van de aardbodem verdwenen.
Maar dat was ze niet hoor! Ze was bezig, hard bezig zelfs, superdesuper hard bezig!
Want dat krijg je ervan. Van op alles "O ja, ik doe mee!" te roepen. Dan raakt je agenda wel erg vol.
Want de eerste deadline (spannend hè) staat voor de deur: onze sToffe event van 23 oktober.
Dus ligt de woonkamer nog vol bolletjes viltwol, met handtasjes in allerlei fases van afwerking, stukjes voering, verloren houten handvatjes, wachtend op effectieve inzet.
En draaien stikmachine, brei- en haaknaalden overuren. En ontstaan nieuwe ideeën in de trant van "O ja dat is nog leuk om te maken".
Tot de monsieur van het huis terug het bed uitkomt om lichten uit te knippen en Mme Stina's vanachter haar sjaccoschen te halen.
Je vous présente: "Mes excuses", oftewel "de sjaccoschen"!
![]() |
| Bijschrift toevoegen |
woensdag 21 september 2011
Het "O ja, ik doe mee!"-moment
Ken je dat? Je staat even een praatje te maken met een goeie kennis en die vertelt tussen de soep en de patatten over een event dat ze aan het organiseren is.
Of je surft wat op het internet, van de ene naar de andere link klikkend, tot je toevallig net datgene vindt waarbij je echt niet kan ontbreken. Of nog, vergadering van het oudercomité, en één van de juffen lanceert een nieuw idee ...
Dan heb je, voor je het goed en wel beseft, al "o ja, ik doe mee" geroepen. Wildenthousiast natuurlijk en boordevol ideeën over hoe je dit ... en dat ...
Zalig toch, zo'n nieuwe activiteiten opzetten, nieuwe mensen leren kennen. Wat extra peper in je dagelijkse bestaan.
Wat zeg je? Het dagelijkse bestaan? Ach ja, dat hindernissenparcours tegen de tijd waar je van 's morgens tot 's avonds goochelt met je pedagogische, praktische, professionele (en wat zit er zo meer in de kast) capaciteiten.
Smaakt die extra peper daar nog wel bij? Natuurlijk wel! Kijk maar.
http://stoffenmadammen.blogspot.com/p/stoffe-event.html
Of je surft wat op het internet, van de ene naar de andere link klikkend, tot je toevallig net datgene vindt waarbij je echt niet kan ontbreken. Of nog, vergadering van het oudercomité, en één van de juffen lanceert een nieuw idee ...
Dan heb je, voor je het goed en wel beseft, al "o ja, ik doe mee" geroepen. Wildenthousiast natuurlijk en boordevol ideeën over hoe je dit ... en dat ...
Zalig toch, zo'n nieuwe activiteiten opzetten, nieuwe mensen leren kennen. Wat extra peper in je dagelijkse bestaan.
Wat zeg je? Het dagelijkse bestaan? Ach ja, dat hindernissenparcours tegen de tijd waar je van 's morgens tot 's avonds goochelt met je pedagogische, praktische, professionele (en wat zit er zo meer in de kast) capaciteiten.
Smaakt die extra peper daar nog wel bij? Natuurlijk wel! Kijk maar.
http://stoffenmadammen.blogspot.com/p/stoffe-event.html
zondag 11 september 2011
vrijdag 9 september 2011
Wat is er aan de hand?
Wildbreien is in!
Zeker in Leuven!
Beeld je eens in: achterafzaaltjes met de geur van versgebakken cake en het getik van tientallen breinaalden. Leesclubs waar een goeie verstaander tussen de regels door ragfijne bolletjes wol ontdekt. Snel voorbijfietsende dametjes met breinaalden als wapens uit de fietstassen omhoog stekend.
Je moet al een goeie toeschouwer zijn om iets te merken van het wollen front dat Leuven langzaam maar zeker inpalmt. Gordijnen gaan dicht om het kleurrijke resultaat snel aan het oog te onttrekken. Boodschappentassen met nieuwe munitie (=wol) worden de huizen binnengesmokkeld, de andere gezinsleden in de waan latend over de kostbare schat.
Maar intussen glijden de steken van de ene breinaald op de andere. Lapjes en sjaals worden langzaam groter en langer. En dat allemaal met maar 1 doel: Leuven op 17 september te laten ontwaken in een zalig zachte, wollige en vrolijke deken.
Let op 17 september maar eens op de balustrades van de Dijleterrassen!
Leuven, watch out for the urban knitters
Zeker in Leuven!
Beeld je eens in: achterafzaaltjes met de geur van versgebakken cake en het getik van tientallen breinaalden. Leesclubs waar een goeie verstaander tussen de regels door ragfijne bolletjes wol ontdekt. Snel voorbijfietsende dametjes met breinaalden als wapens uit de fietstassen omhoog stekend.
Je moet al een goeie toeschouwer zijn om iets te merken van het wollen front dat Leuven langzaam maar zeker inpalmt. Gordijnen gaan dicht om het kleurrijke resultaat snel aan het oog te onttrekken. Boodschappentassen met nieuwe munitie (=wol) worden de huizen binnengesmokkeld, de andere gezinsleden in de waan latend over de kostbare schat.
Maar intussen glijden de steken van de ene breinaald op de andere. Lapjes en sjaals worden langzaam groter en langer. En dat allemaal met maar 1 doel: Leuven op 17 september te laten ontwaken in een zalig zachte, wollige en vrolijke deken.
Let op 17 september maar eens op de balustrades van de Dijleterrassen!
Leuven, watch out for the urban knitters
zondag 28 augustus 2011
Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats
Voor alle zakken breiwol die staan te wachten om de balustrades van de Dijleterrassen aan te kleden. Want dat is de uitdaging die deze en nog een aantal andere madammen aangaan tegen 17 september.
Dus ... weinig tijd om een leuk verhaal te schrijven. Ik ga verderbreien! De tuinbank vaart er intussen wel bij!
Meer info over de Leuvense wildbreisters: http://wildbreiers.blogspot.com/
Dus ... weinig tijd om een leuk verhaal te schrijven. Ik ga verderbreien! De tuinbank vaart er intussen wel bij!
Meer info over de Leuvense wildbreisters: http://wildbreiers.blogspot.com/
Abonneren op:
Posts (Atom)



