Moeilijkheidsgraad *** - Master Class

Mme Stina is meestal zeer plichtsbewust. Zo zal ze zelden aan een nieuw werkstuk beginnen als het vorige nog niet af is. Dat is een overblijfsel uit haar tijd als Mlle Stina, toen ze niet altijd even geduldig was. Gevolg: een lade met een rug- en voorpand zonder mouwen, halfafgewerkte sjaals en ga zo maar door.

Most times, Mme Stina is a very conscientious person. Rarely she starts a new piece of work before finishing the last one. A quality she picked up after years of impatience (as a little Mlle Stina) and a lot of unfinished work.

Nu heeft ze deze zichzelf opgelegde richtlijn naast zich neergelegd. Het sjaaltje van het vorig bericht is niet veel langer geworden. Het ligt momenteel onafgewerkt opzij.
Redenen in overvloed:

• de sneeuwval van vorig weekend, die de nodige kriebels deed ontstaan
• na al die jaren eindelijk een goeie handleiding voor het breien van Fair Isle jacquard (dank je wel KVLV)
• de prachtige wol van Shilasdair, die Mme Stina had meegebracht uit Rotterdam(hé, Mme Stina, is het geen goed idee om wol van Shilasdair te verkopen via je webshop?)
• en tenslotte een werkelijk prachtig patroon voor Noorse wanten

Last weekend she ignored this directive she gave herself. The little scarf of the last blog message didn't became any longer. At the moment it is placed aside unfinished.
Reasons are plenty:

• the snowfall of last weekend in Belgium
• after all this years, finally a good guide for knitting Fair Isle jacquard (thanks a lot KVLV)
• the beautifull yarn of Shilasdair, Mme Stina brought home from Rotterdam
• and finally a wonderfull pattern for Norwegian mittens



Zelfgemaakt, of nee, zelfgeverfd! Home made, eh homedyed!

Neen, deze keer niet zelfgemaakt. Of eigenlijk wel zelfgemaakt. Maar deze keer met zelfgeverfde wol.

No, this time nothing homemade. Or actually, it is handmade. But this time with yarn I dyed myself.

't Is niet de eerste keer dat Mme Stina haar wol zelf verft. Toen Mme Stina nog een mademoiselletje was heeft ze haar moeder eens grijze haren bezorgd door absoluut wol te willen verven met natuurlijke verfstoffen.

En natuurlijke verfstoffen: die vind je in de natuur. Dus trok Mlle Stina het veld/tuin in en kwam ze terug met bremtakken, ligusterbladeren en netels. Die moesten een tijdje in water "trekken" om de verfstof eruit te krijgen en daarna met fixeermiddel samen met de wol enige uren tegen het kookpunt aan sudderen. Smakelijk!

Het resultaat was lichtgrijze wol, grijsgroene wol, grijsgele wol, nog net geen 50 tinten grijs :-). Grijs dus!

It is not the first time, Mme Stina dyes the wool herself. Some time ago, Mme Stina was a Mlle Stina, she worried her mother a lot. She wanted to dye wool with natural colours.

Natural colours, they can be found in nature. So up in the garden Mlle Stina found some Juniper twigs, Ligustrum leaves and nettles. They had to soak in water to get the colour out of it. And then simmer at the boiling point together with the wool and fixative.

The result? Light grey, green grey, yellow grey, nearly 50 shades of grey!

Maar nu ging Mme Stina met echte kleuren verven: tijdens de handwerkbeurs in Rotterdam van eind oktober kwam het er eindelijk van. En het resultaat was wondermooi!

Er is een klein minpuntje: de kleuren zijn te vlekkerig naar de smaak van Mme Stina. Dus nieuw plan van aanpak: wol verven waarbij de kleurovergangen geleidelijker aan gebeuren. Da's de uitdaging voor de komende maanden!

Maar intussen genieten we van de polswarmers en is er nog genoeg over van de wol om een bijpassend sjaaltje te breien.

Willen jullie dit patroontje graag namaken in de wol van Mme Stina? 1 streng "Best of" is voldoende voor polswarmers en sjaaltje. En het patroontje krijg je er gratis bij. Neem eens een kijkje op www.mmestina.be.


But now, Mme Stina got the opportunity to dye wool with real colours. And the result was beautiful!

One minus: for Mme Stina the wool is too spotty. She prefers the colours changing more graduatly. Work to be done the following months!

In the meanwhile, she enjoys her new wrist warmers and there is still enough wool to knit a matching scarf.

Het nieuwe jaar al goed begonnen? How did you start 2013?

Mme Stina alvast wel!

Want ze is met haar wolverslaving nog een stapje verder gegaan. Intussen is haar eigen website en webwinkeltje een feit (kijk maar hiernaast) en vanaf nu verkoopt ze die prachtige kleurrijke lievelingswol ook aan andere wolverslaafden.

Benieuwd? Ga maar eens een kijkje nemen. Want Mme Stina stelt julie met heel veel trots voor :

Mme Stina

Mme Stina started very well!

Because she has taken her wool addiction a little step further. Her own website and webshop is "life" and from now on, all this beautiful yarn is for sale (for the moment only in Belgium).

Are you curious? Just take a look. Cause Mme Stina proudly presents to you:

Mme Stina

Het grotere werk - To the larger work

Enkele dagen vakantie en supermooie wol die de ogen uitsteekt. Dat had Mme Stina enkele dagen geleden in het vooruitzicht.

De wol: prachtige baby suri (soort baby alpaca) die ze enige tijd geleden had meegebracht van haar bezoek aan de handwerkbeurs van Rotterdam. En die ze absoluut voor zichzelf wilde gebruiken.

Het patroon: een vreemd in elkaar gebreid bolerootje van La Droguerie. Terwijl de 1ste streng al bijna opgebreid was, werd het duidelijk dat de mouwen in optie kwamen. Er zou nooit genoeg wol zijn. En als je iets meebrengt van een handwerkbeurs is een extra streng bijkopen nogal complex.
Resultaat: de halve mouwen mogen er best zijn.

A short holiday and some wonderfull yarn. For this Mme Stina was waiting a long time.

The yarn: beautiful baby suri (a kind of baby alpaca) she had brought some time ago from her visit to the hand craft market in Rotterdam. Yarn, she absolutely wanted to use for herself.

The pattern: a short cardigan, knitted together in a particular way, from La Droguerie. Using the first skein, it became pretty quickly obvious that there wouldn't be enough wool to knit the sleeves as well. And wool bought at a handcraft market is not easy to buy extra.

But the result is also pretty: the short sleeves are also nice.



Heeft geen commentaar nodig - Nothing more to say!

Eigenlijk had Mme Stina al een voorgevoel. Dat haar Kerstswap Plus kado niet anders dan prachtig kon zijn.  En op kerstavond was het eindelijk zover. Er lagen enkele extra kado'tjes voor Mme Stina onder de boom. Afkomstig van een nieuwe kado-leverancier die ze tot voor kort niet kende.
Maar dankzij het kerstswap Plus project Van Hoemmeltje en Mimi, leerde Mme Stina Janet van Dreamstuff kennen.
En jullie hebben enkele berichtjes terug al kunnen lezen wat een opschudding haar kado's hadden veroorzaakt.

Nu was het zover dat de pakjes open mochten. Voilà, hoeft geen commentaar:

Actually Mme Stina had a good feeling about it. That her Christmas Swap Plus gift could not been anything more but beautiful. And Christmas Eve had finally come. There were some additional presents for Mme Stina under the tree. From a new gift supplier that until recently she did not know.
But thanks to the Christmas swap Plus project from Hoemmeltje and Mimi, Mme Stina got to know Janet of Dream Stuff.

And some time ago you could read about the commotion her gifts had caused.

Now it was time to open the presents. Nothing more to say. It is beautiful!

En alsof dat dat nog niet genoeg was, kreeg Mme Stina nog een mooie haaknaald (ja, ja, in bijpassende kleurtjes), wenskaarten met een mooi breiwerkje, houten kerstfiguurtjes en een prachtig mini-boekje met maxi-spreuken.

And this was not the only thing. Mme Stina found a beautiful crochet needle (in similar colours, what did you expect), greeting cards with little knitted scarfs and dresses, wooden Christmas figures and a beautiful mini book with maxi sayings.

Dankjewel Dreamstuff!

Thank you very much Dreamstuff!

En het plezier was ook bij anderen groot: kijk maar!

And also others were having fun: look!

Dilemma!

Mme Stina zou eens de vroegere berichten op haar blog moeten nalezen. Gewoon om te controleren hoe vaak ze niet schrijft over mislukte creaties. Jullie zouden beginnen denken: "Zèèèg, die Mme Stina, kan die eigenlijk wel breien?"
Wel, soms twijfelt ze toch wel aan zichzelf.

Mme Stina should better read her messages she wrote earlier on her blog. Just to check how often she writes about her failures and flops. Perhaps you're all start to think: "hey, that Mme Stina, can she knit at all?"
Well, sometimes she has her doubts.

Zoals nu. Eenvoudige opdracht: brei een rode sjaal. Lang en stijlvol.
Ok, lijkt een gemakkelijke klus.
Stap 1: ga naar de wolwinkel en koop rode wol. Hè, maar wacht eens even. Kijk eens wat Mme Stina in haar kast vindt: prachtige baby alpaca van Sol Alpaca, ooit eens door haar schoonzusje meegebracht uit Peru. En het ziet ernaar uit dat er nog heel wat bollen over zijn. Als dat geen meevaller is. De wol is op zichzelf al een pracht (80% baby alpaca en 20% zijde).
Jullie zagen dat resultaat al enkele weken geleden. Kijk maar naar de laatste foto's: http://mmestina.blogspot.be/2012/11/ditjes-en-datjes-all-kind-of-things.html.

Like now. Simple job: knit a red scarf: long and stylish.
Ok, seams a piece of cake.
Step 1: go to the yarn shop and buy some red yarn. Hey, hold on. Look what Mme Stina finds in her cupboard: beautiful baby alpaca of Sol Alpaca, brought from Peru by her sister in law. Plenty of skeins. More stylish yarn is hard to find (80% baby alpaca and 20% silk). You could admire the first results a couple of weeks ago. Just look at the last photos: http://mmestina.blogspot.be/2012/11/ditjes-en-datjes-all-kind-of-things.html.

Maar de sjaal was iets te kort. Geen probleem: een donkerbordeau wol zou 2 mooie uiteinden opleveren. Gebreid in een ander ajourpatroon. Helemaal iets voor Mme Stina.
Dus stap 2: uiteinden breien.
Onmiddellijk gevolgd door stap 3: uiteinden aan de sjaal bevestigen.

Dat was vorige vrijdagavond. Want wat bleek toen Mme Stina de sjaal optilde? De donkerbordeau wol was van merino. En dus heel wat zwaarder dan de baby alpaca. Gevolg: het leek een beetje alsof je een touw met emmers om je hals had hangen. Ok, da's overdreven. Maar toch.

The scarf seems to be a bit too short. No problem: a dark burgundy wool could be used for 2 beautiful ends. Knitted in another lace pattern. The ideal job for Mme Stina.
So step 2: knit the ends
Immediately followed by step 3: fasten the ends to the scarf. Mission completed!

That was last friday evening. But what happened when Mme Stina raised the scarf? The dark burgundy yarn was merino. And a lot heavier than baby alpaca. Result: it seemed a bit like wearing a rope with 2 buckets at the end of it. OK, that's overdone. But even a bit true.

En dat was het begin van het dilemma van Mme Stina. Zo laten? Overdrijft Mme Stina niet een beetje? Met haar eeuwigdurende perfectie? Of toch een andere wolsoort gebruiken. En een nachtje slapen brengt raad: de wolwinkel is een bolletje mohair kwijt en na 2 dagen weekend heeft de sjaal 2 vederlichte uiteinden gekregen:

And it is there that Mme Stina's dilemma starts. Leave it like this? Isn't Mme Stina overdoing it a bit? With her never ending aim for perfection? Use another type of yarn perhaps? A good night sleep gives the answer: the yarn shop has sold a skein of mohair and after 2 days weekend, this scarf has 2 feather light ends:

vederlicht resultaat - feather light alternative

Ook mooi, maar te zwaar. Also very pretty,
but to heavy

Op het nippertje! Just in time!

Morgen trekt Mme Stina met haar hele hebben en houden naar De Bonte Foor in Hever (Ravensteinstraat 22 vanaf 13u). Voor iedereen die nog kerstcadeautjes hebben moet, is dat "the place to be".

Tomorrow, Mme Stina takes off for De Bonte Foor in Hever (Ravensteinstraat 22 at 1 pm). Everybody that still has some Christmas shopping to do: that's the place to be!

En zoals jullie Mme Stina intussen al kennen, heeft ze de afgelopen dagen hard gewerkt aan enkele nieuwe spulletjes.
En wilde ze die gekke ideeën in haar hoofd wel eens in de praktijk brengen. Zou het mogelijk zijn om een dreadlock sjaal te maken? Gehaakte cirkels en daarna vilten in de wasmachine? Dus probeerde ze het uit:

As you all know Mme Stina, she has worked very hard the past few weeks for some new things. And she also wanted to work out some crazy ideas she had in her mind. Would it be possible to make a dreadlock scarf? Crocheted circles and then felt it in the washing machine? So she tried:


Dreadlock sjaal - dread lock scarf

Voor onder de kerstboom vond ze volgend cadeautje niet misstaan. Misschien voor een tweeling die morgen langskomt?

And what is even a nicer present as such felted slippers?Perhaps a twin will visit our market tomorrow?



vilten slofjes voor - felted slippers before



vilten slofjes na - felted slippers after

Natuurlijk kon ook een nieuwe sjaccosch niet ontbreken. En die heeft haar behoorlijk wat kopbrekens bezorgd. Maar ja, zo'n nieuwe ideeën versus de praktijk. Niet altijd even compatibel!

And of course, another new purse had to be made. But this one wasn't easy at all. That can happen. Bringing new ideas into practice. Doesn't work every time!

 In eerste instantie leek alles goed te gaan. Bedoeling was om een aantal bloemen te haken, die aan elkaar te zetten als zijkanten van een handtas om daarachter de voeringstof te tonen.

First, all seemed going well. The plan was crocheting a few flowers, sewing them together as the sides of a purse and after felting, use the lining behind the flowers.

Resultaat na vilten: veel te veel bloemen gemaakt (kijk maar verder, uiteindelijk bleken 5 bloemen voldoende) en het viltproces had er eerder spinnen van gemaakt dan bloemen (dat resultaat toont Mme Stina natuurlijk niet - ze heeft ook haar trots)

 

First result was dreadful: too many flowers (see the other photos, finally 5 flowers were sufficient) and the felting process had turned the flowers into spiders (no photo of this of course - Mme Stina is too proude to show her mistakes).

Dus zat er niet anders op dan de bloemen stuk voor stuk los te knippen, opnieuw nat te maken, ze opnieuw in de vorm van een bloem leggen en deze keer elke bloem apart laten drogen (met zware boeken erop om de vorm erin te houden)
Dat gedaan kon het in elkaar zetten beginnen. En wonder boven wonder, ontstond er toch een schattig sjaccoschke.

So the only thing to do, was to cut loose each flower, make them wet and dry them apart from each other (heavy books had to keep them in shape). After this Mme Stina sew the flowers again together. And just look at that: such a cute purse!

Laatste fase: de voering. En voor de mensen in de omgeving van Mme Stina, die waren er getuige van dat ook die fase haar veel kopbrekens heeft bezorgd.

Terwijl De Bonte Foor stilaan dichterbij kwam en het helemaal niet meer zeker was op de deadline nog ging worden gehaald (ach dat zou toch jammer zijn), hakte Mme Stina de knoop door. Achter de bloemen een eenvoudige grove katoenen stof en binnenin de mooie bloemetjesvoering.
En zo heeft Mme Stina het laatste draadje zo'n kwartiertje geleden ingestopt. Op het nippertje!

Last phase: the lining. And everybody living together with Mme Stina, knows how hard this last phase was.

While De Bonte Foor came closer, and it was very unclear whether the deadline could be reached in time, Mme Stina took some tough decisions: behind the flower a simple black fabric and some beautiful lining with little flowers inside.
Last tread is sewed just half an hour ago. Just in time!